به میخواره که صُم بُکم پشت یک مشت بطری خالی و یکی دوتا بطری پر نشسته بود گفت:

-- چه کار داری میکنی؟

میخواره با لحن غمزده ای جواب داد:

-- می  میزنم!

شهریار کوچولو پرسید :

-- می میزنی که چی؟

میخواره جواب داد :

-- که فراموش کنم.

شهریار کوچولو که حالا دیگر دلش برای او می سوخت پرسید:

-- که چی را فراموش کنی؟

میخواره همان طور که سرش را می انداخت پایین گفت:

-- سرشکسته گیم را.

شهریار کوچولو که دلش میخواست دردی از او دوا کند پرسید:

-- سرشکسته گی از چی ؟

میخواره جواب داد :

-- سرشکسته گی میخواره بودنم را

. . .